Morgenmeren.
uw omgrenzing ordent.
bergen klimmen in het tinnen licht
en uw stille, virginale lippen
kuischen aan de sidderende beken
zoete smetten van het groene duister
en uw oog wordt licht.
maar de nacht stort ruglings in den nacht
en uw mond is in zichzelf besloten
en uw bloed is door uw bloed omringd.