Weekblauwe lichtgefloersde dag
Schijnt door het kleurig herfstloof in.
Groote matgouden zonnespin
Weeft vochten hof in glinstrend rag.
Na zooveel dagen vol en zwaar
Van ruischend loof en zonneroem
Hoe vindt mij open als een bloem
Dees late teêrste dag van 't jaar:
In 't windloos weêr doorzichtig blij,
Vreemdbleek in rood-en-gelen brand
Van 't blader-overstrooide land.
Daar is geen schaduw achter mij.
Met lichte witte handen 'k weeg
Volkomen op elkander af
Het luttele geluk dat 'k gaf,
Het luttele geluk dat 'k kreeg...
Maar 't is me of vloeit in de' effen schijn
Liefde die nooit méer heeft verlangd,
Als warme bloed uit en omvangt
Wereld en menschdom eindlijk mijn.
Ziel zonder stijging, zonder druk
Mint Leven goed en blij en groot...
O kom, volmaakte schilder Dood,
En neem mij in dit rijp geluk!