Daar droomt iets in uw oogen,
Wen gij ten hemel ziet;
Daar zingt iets in uw zuchten,
Héél verre, van verdriet...
Daar sust iets in uw stemme,
Een troost, dien 'k zelden vond
In woorden, die gedijen
Uit menschelijken mond.
Daar juicht iets in uw vreugde
En, zoo ge wel eens schreit,
Dan lacht er door uw tranen
Zóóveel gelatenheid...
O Lieve, zeg me stille,
Is dàt soms verre schijn
Van de eindelooze weelde,
Héél dicht bij Hem te zijn?