‘....la plus formidable Caravane....’
(Cinema-tekst)
O mildheid der slanke ogivalen:
daarachter
berijdt
hij
- standvastige ruiter -
ontsteld
de flanken der ronkende stad.
Toen onze schamelheid
een luie lach
werd
en de stad ons lauwe bloed
en onze weerloosheid
bespeelde,
spleet het signaal den voornacht:
la caravane vers l'ouest
la caravane vers l'ouest
la caravane vers l'ouest....
magnifique epopée du Far West.
De ruiter rijdt.
Fauteuils: en onze weerlooze lendenen,
geruchtloos
woedt het gevecht der chimèren.
De ruiter rijdt.
Al-nachtelijk
hangen zijn vleugels zwart gespreid,
ontsteld
berijdt
hij
de flanken der ronkende stad.
O karavanen,
de ruiter
rijdt.